Op respectvolle wijze met natuur, mens & dier omgaan

Gedachten

Samen

Mensen zeggen heel snel:

“Je groeit naar elkaar toe”

“Leert van elkaar en vult elkaar aan”

Dat zijn mooie woorden, maar wat zeggen ze nou echt en wat heb je er aan?

Ie geeft mien ruste

moar ak te rustig bun schud ie mien wakker

Alenig veul ik mien soms heel klein,

Samen buw zeker ens zo groot,

Ie hebt gin idee, dat veult zo fijn.

Samen alles an kunnen,

alles veur mekare kriegen,

Ok al geet ut neet vanzelf.

Samen, tis een woord van niks, moar ut hef macht,

en gif ons beiden kracht.

(geschreven en voorgedragen door Gert Jan tijdens de kerkdienst van de huwelijkse inzegening van Anja en Gert Jan, 8 juli 2011)

Mien beeste

Jullie snapt mien,

In alles wat ik denke en veule.

Ak bliede bun, kiekt jullie mien bliej an,

ak verdreetug bunne, ist net of jullie dat ok bunt.

At ut mien allemoale teveule wud, kank bie jullie int stro goan zitten,

en komt jullie effen bie mien proaten.

Jullie proat zonder weurde

moar ik wet krek waj bedoeld

Het lik wal een hogere ‘macht’

moar jullie geeft mien weer rust en kracht

Mien beeste,

wat jullie met mien doet,

dur bunt moar heel weinug mensen die doar tegen an kunt.

Mien beeste

Danone

Ze heeft een mooi en glanzend paard

ze houdt veel van dat beest

Als zij hem zo ziet draven

is dat voor haar een feest

Zijn mooie lange manen

zijn prachtig mooie glans

Zoals Danone eruit ziet

dat is toch echt ongans.

Prachtig zwart en glimmend

van voor naar achter spier

Het is heerlijk om naar te kijken

met recht een edel dier.

100_0955

De koe

De koe bij de horens vatten

is maar een rare spreuk

Ook al wil je ze niet jatten

Zij vindt dat toch niet leuk

De koe bij de uier vatten

zou meer realistisch zijn

Voor haar ook beter te bevatten

want dat werkt als medicijn

Met twee handen voor vier spenen

je pakt er willekeurig twee van elk

Ach, het is een beetje trainen

maar als dank geeft zij wel melk

‘s Margens vrog

‘s Margens vrog

Is het buuten nog zo stille,

gin geroas van verkeer, gin opdringerigen electronica.

A’j goed luusterd ku’j de beeste heuren,

ligt rustig te herkauwen in het stro.

Helemoal op hun gemak,

de ogen half los.

De bek drie moal noar links, ene keer noar rechts

Zo maalt ze vedan

het heui in kleine stukskes

zodat dat kiesken in den groten boek van moeder,

dur ok wat met kan.

‘s Margens vrog

Is het in de loch nog zo stille,

gin geroas van vliegmaschinen

gin lempkes die loat zene woar ze bunt.

Alene moar een paar ganzen,

effen den groten trop kwiet.

Goat hun lange weg noar huus,

Zollen ze wetten hoe wiet?

Een geetelink met een appel, beschermt zeen groot bezit

de andere veugele zit te kieken of dur veur hun ok nog wat is

‘s Margens vrog

Is het in mien harte nog zo stille,

gin E-mail, managers of telefoon,

Gin files, economie of regels,

Het geet dan allemoal gewoon.

De ruste van ‘s margens vrog,

vervuld mien harte met geluk,

en doarmet is e dan heel druk.

G J Maalderink